she/they, XXV , Belgium, deeply in love with him ❤️
Sometimes when I look at you, I feel I'm gazing at a distant star. It's dazzling, but the light is from tens of thousands of years ago. Maybe the star doesn't even exist any more. Yet sometimes that light seems more real to me than anything.
— Haruki Murakami
Het ding met vertrouwen is niet dat het zo fragiel is, maar dat, eens het gebroken is geweest, ge het niet meer zo snel zelf zult opbouwen. Ge zult de scherven niet opnemen om ze vervolgens in de juiste positie of volgorde te leggen en lijmen. Nee, ge zult ze nemen en tot iets anders vormen. Ge zult ze kneden tot een schild en ge vormt ze om tot muren, torenhoog. En in die torens plaatst ge dan wachters die u zullen waarschuwen als er iemand te dichtbij komt (en dan loopt gij weg). Of misschien plaatst ge er wel boogschutters in en schieten die naar alles wat te dicht tegen uw muren beweegt; zo jaagt ge iedereen weg. En soms is dat inclusief uzelf, want die wachters of boogschutters staan daar al zolang de wacht te houden dat ze niet meer zeker zijn wie, of welke kant, ze nu eigenlijk horen te verdedigen. En het enige wat ge op dat punt nog kunt doen is hopen dat er iemand zal langskomen die uw schild uit uw handen plukt en tegen uw wachters zegt dat ze naar huis mogen gaan; de cavalerie is gearriveerd. Iemand die de architect van uw nieuw vertrouwen is en zonder uw toestemming al aan het bouwen is, en waarvan ge ziet dat het een meester-bouwer is; ge kunt niet anders dan u daar aan over geven.
Do you ever just miss a bond you had with someone? Like regardless of what happened between you two, you miss the conversations, the laughs you guys had over the stupidest things, or the way that they were there for you when you weren't at the best. The little things matter.
“i just like my alone time” i say as if loneliness hasn’t been all i’ve known since childhood
here’s weirder asks
“No matter how careful we are, we all leave behind little bits of ourselves as we go about our lives. Hair, sweat, fingernails, tears… any of which can be tested. No one can escape.”
— Yōko Ogawa, The Memory Police
